21 Şubat 2019 Perşembe - 23:03:09

SON DAKİKA

PANİK YOK!.. BİRAZ SAĞDUYU, AKIL, İZAN YETER

NACİ AKIN

15 Ağustos 2018 Çarşamba | 875 Okunma


Türkiye son birkaç haftadır sadece dövizdeki yükselişi konuşuyor. Ülke bizim ülkemiz, para bizim paramız. Elbette ki; hiçbir vatansever bu olağanüstü yükselişten keyif almaz, bunu fırsata çevirmeyi aklından bile geçirmez. Vatan her türlü siyasi hesabın da, kişisel çıkarın da üstündedir. Alınacak tüm makul ve mantıklı tedbirlerin başarıya ulaşması için de millet olarak gayret ve desteği esirgememeliyiz. Hepimiz aynı gemideyiz, batarsak hep birlikte batarız. Bu çok klişe bir sözdür ama bu sözü sarf ederken gereğini de yapmak lazımdır. Geminin yolcuları kadar kaptanından, çarkçıbaşısına, çımacısına, tayfasına kadar herkes aynı mesuliyeti taşımalıdır. Feragat ve fedakarlık gerekiyorsa da kaçınılmamalıdır.

Söylendiği gibi dolar üzerinde oynanan oyunlar açık bir saldırı mıdır? Evet öyledir. Belki sözcükler siyaseten farklı kullanılmış olsa da kast edilmek istenen aynıdır. Elbette ki; devletimize ve milletimize karşı yapılan saldırıya da yekvücut olarak göğüs germek zorundayız. Ülkeler, dış tehditlere karşı kendisini koruyabilmek için ordularını güçlendirirler, savunma bütçelerini takviye ederler, silah, mühimmat ve sair donanımlarını yenilerler, hiçbir masraftan kaçınmazlar. Kısacası vatana karşı yönelebilecek saldırılara karşı her önlemi alırlar. Bu önlemler askeri olduğu kadar siyasi ve diplomatik de olmak zorundadır. Aksi taktirde savaş kaçınılmazdır. Türkiye dünyanın en köklü ve güçlü ordularından birine sahiptir ve kimse Türkiye üzerinde hesap yapmaya cesaret edemez, buna güçleri de yetmez.

Askeri durumumuz böyleyken acaba ekonomik yönden bu saldırıları göğüsleyebilecek durumda mıyız? Ne yazık ki buna olumlu cevap vermek çok istememe rağmen pek de mümkün görünmüyor. Yıllardır yazıyorum, cari açık düşürülmeli, döviz rezervleri dengelenmeli, dış ticaret açıkları azaltılmalı, dövize dayalı iş ve işlemlerden mümkün olduğu kadar kaçınılmalı, israf ekonomisi terk edilmeli, atıl ve geri dönüşü olmayan betona yatırım azaltılmalı, şişirilmiş maliyetli, müşteri garantili yap işlet devret modelli yatırımlardan kaçınılmalı, üretim ekonomisine geçilmeli, hepsinden önemlisi ekonomiyi işin erbabına bırakmalı diyorum. Eğer bu uyarılar zamanında dikkate alınmış olsaydı bugün bu saldırılar karşısında bu kadar zorlanmazdık.

Her zaman söylüyorum, paranın değerini belirleyen üretim gücüdür. Üretim gücünüz yoksa paranız da güçsüzleşir, işte o zaman saldırılara da göğüs geremezsiniz. Kafa tutmak gerektiği yerde kafa tutarsın ama bu durumda arkandaki güce dayanmak zorundasın. Gücün yoksa yandı gülüm keten helva.

O yüzden üç “M” ye çok özen göstereceksin. Nedir 3 M? Birincisi müstahsil, yani üretici. Atatürk köylü milletin efendisidir derken, üreten köylünün bu gücünü kast ediyordu. İkincisi mükellef, yani vergi veren herkes. Onlara iyi bakacaksın, vergisini kuruşuna kadar ödeyene sahip çıkacaksın. Vergiyi kazanandan adil olarak alacaksın, dolaylı vergilere abanmayacaksın. Kümesteki kazları yolmayacaksın. En önemlisi de topladığın vergileri çarçur etmeyeceksin. Hele hele, hesapsız, kitapsız, dolarla müşteri garantisi verdiğin işler için bu fukara milletin verdiği vergileri heba etmeyeceksin. Kısacası mükellefe karşı adil olacaksın onlara iyi bakacaksın. Üçüncü M ise müteşebbistir yani girişimci. Onlar yatırım yapacaklar, üretim yapacaklar, satacaklar, döviz kazandıracaklar, istihdam sağlayacaklar, yani senin gücüne güç katacaklar.

Müstahsil kan ağlıyor, Sırbistan’dan besmelesiz et, Kanada’dan mercimek, İsrail’den zürriyetsiz tohum, bilmem nereden saman getiriyoruz. Marketlerde yerli ceviz, badem bulmak mümkün değil. Hayvancılığımız bitmiş, tarım can çekişiyor, yani müstahsil üretemiyor. Sonra da dolar arttı deyip raftaki mercimeğe zam yapan fırsatçılar türüyor.

Mükellef ise burnundan soluyor, dolaylı vergiler zengin, fakir ayırmıyor. “fiş istemesem kaça olur?” buluşu da işte bundan kaynaklanıyor. İkide birde vergi barışı adıyla çıkarılan af adeta vergisin