Pandemi sürecinin başladığı günden bu yana 7 ay geçti. Bu güne baktığımızda; başladığımız nokta ile aynı yerde miyiz? Bu süreçte bizden neler eksildi? Hayatımıza neleri dahil etti?

COVİD-19 u ilk duyduğumuzda, nedir ne değildir bilmediğimiz için panikledik. Her gün tv lerde vaka sayılarını izledik, önlemler hakkında bilgi edindik ve uyguladık.  Her kafadan ses çıktı o iyi geliyormuş, bu iyi geliyormuş…Korktuk hepsini uygulamaya koyulduk, kabuğumuza çekildik.

Derken karantina sürecine girdik. Akan giden hayat, birden durdu. Kimsenin yetişmek zorunda olduğu işi, geç kalacağı dersi, önemli bir randevusu yoktu. Uzun zamandır ailemize, kendimize vakit ayıramadığımızı farkettik. Beklemede olan filmler izlendi, kitaplar okundu, yemekler yapıldı, ‘’Karantinada biz’’ diye fotoğraflar paylaşıldı... Hepsini bir çırpıda tükettik. Çünkü; evde bu kadar süre kalmaya alışık olmadığımızdan, kendimizi oyalayamaz hale geldik. 2 aylık bu izolasyon sürecinde sosyallikten uzak yaşamak bir çok kişi için zordu. Eskiden sıradan gelen şeyler, ilk gibi heyecanlandırmaya başladı. Aldığımız geri dönüşler doğrultusunda virüsün korkusundan çok, neleri özlediğini belirten danışanlarımızın sayısı gün geçtikçe arttı.

Karantina sonrası normalleşme sürecine, güvenli sosyalleşme ile başlandı. Bu önlemler yeteri kadar alınabilindi mi? Maske, dezenfektan ve bol sosyallik! Evet insan sosyal bir varlıktır ancak; bazılarımızı maske kolda ya da çenede gezerken bulduk. Virüsü ilk duyduğumuzda hayatta kalma çabamız,  kabullenişe doğru yön değiştirdi. ‘’Bana bir şey olmaz’’ , ‘’ Ben zaten dikkat ediyorum’’ gibi sözleri sık duyar olduk.

Bu süreç ne kadar sürer bunu ön görememekle birlikte,gelecekte obsesif kompulsif bozukluk (halk arasında takıntı/endişe diye tabir edilen) artacak gibi gözükmekte. Ellerini daha sık yıkayan, el sıkışmaktan korkan, sarılmaktan korkan, kalabalık yerlerde endişelenen ve hatta kendi ailesinin hijyeninden şüphe duyan insanlara uzun yıllar rastlayacağa benziyoruz.

COVİD bitmiş değil! Öldürücülüğü azaldı gibi gözükse de en nihayetinde bir virüs. Ve bu virüsün hayatta kalması için insana ihtiyacı var. Kendimizi iyi hissetmek için; şimdi ve buradaya odaklanalım. Yorucu olsa da kendimiz, sevdiklerimiz için tedbirlerimizi alalım. Sağlıkla kalın…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.